Bu coğrafyada doğup büyüyen her insanın zihninde bir deprem anısı / tecrübesi vardır.
Ancak bireysel farklılıklar yüzünden bu korkunun zihindeki etkisi ve kalma süresi değişir. Yine doğa olaylarına verilen tepki, hafıza gücü, hatırlama kapasitesi, anılarla bağlantı kurma gibi bireysel farklılıklar da depreme verdiği tepkinin düzeyini değiştirir.
Bugün hayatta olanların daha önce görmediği yıkıcılıktaki son deprem, doğa olayları hakkındaki bilgi, tecrübe ve tepkiyi değiştirecektir.
Çünkü bu deprem, ülkenin bir bölgesini kadim tarihiyle birlikte yıktı. İnsanın gücünün sınırlarını çizdi.
Bu deprem, insanın kendinde vehmettiği gücün neye yettiğini gösterdi.
Mutlak iyilik ile kötülüğü mukayese fırsatı sundu.
Devletle bireyin ilişkisini görme olanağı verdi.
Siyasetin ve siyasetçinin zor zamanlarda sınav sonuçlarını ortaya koydu.
En önemlisi vicdan muhasebesi için defter açıldı.
Daha da ilerisi kıyamet provası yaşattı.
İnancın, ilaç diye sunulduğu normal zamanların dışında neye yaradığını anlamak için alan açıldı.
Kin, öfke, korku, çaresizlik, azgınlık, vahşilik, koşulsuz iyilik, vicdansızlık, çıkar savaşı, açlık, susuzluk, güvenlik…
Daha pek çok bireysel ve toplumsal duygu ve davranışın da sarsıldığı bir ortam…
Bu tablodan her şey çıkabilir.
Zira bir yanda daha önce hiç yaşanmamış insan tecrübesi; diğer yanda bilimsel bilgiden yoksun çare sunulması.
Tıbbın çözmesi gereken hastalığa bitki köklerinden yapılan merhem sürmek gibi… İşte bu en kötüsü!
SİYASET ÜSTÜ SİYASET
Siyasetçi, “Şimdi siyaset yapmanın zamanı değil…” diye başlayan cümleler kuruyor. Siyaset üstü anlayış önerisiyle siyaset yapıyor.
Şunu unutmayalım; İnsanın tutunduğu pek çok inanç, moral değerler, siyasete güven gibi temel duygular sarsıldı.
Hayatın normale dönmesi deprem bölgesindeki insan için aylar, yıllar alacak. Belki de bazısı için asla normale dönmeyecek.
Asıl normale dönmemesi gerekenler, siyaset üstü davrandığını söyleyenler, usulsüz yapılaşma izni vererek insanların yuvasını yıkanlar olmalı…
İnşaatları yaparken bugünleri bilerek veya bilmeyerek hesaba katmayan müteahhit, mimar, mühendis, her kademedeki karar vericiler… Artık onların normale dönmemesi gerekir.
Bilinenleri tekrar eden insan, battığı yerden çıkamaz.
Bilinenleri tekrar ederek hayatı sürdürmeye çalışan insan belki yaşamını güvence altına alabilir. Ancak hayatta ilerlemesi, zihinsel olarak gelişmesi, çağın getirdiği ihtiyaçlardan yararlanma ve kendini gerçekleştirmesi olanaksızdır.
Depremin üzerinden 10 gün geçti.
Neler gördük, neler yaşadık?
Korkunç bir rüya olmasını ne çok isterdik ama ne yazık ki yakıcı bir gerçek!
Kentlerin yeniden yapılaşması, konutların depreme dayanıklı hale getirilmesi, ekonomik kaynakların doğru kullanılması, sosyal hayatın düzene sokulması… Daha da önemlisi içimize düşen kor ateşin yaktığı ruh halimizin düzelmesi… Hepsi geçecek. Ancak zaman biraz uzun olacak.
Bu ağır travmayı atlatmak da bilineni tekrar etmekle olmayacak.
Psikologlara büyük iş düşüyor. Felaket zamanlarında insanın kendine ve çevresine zarar vermeden hayata tutunması için bu alanlarda çalışmış uzmanların yardımına çok ihtiyaç var.
Onlara kulak vermeliyiz. Öncelikle fırsat tanımalıyız.
Bildiğimizi sandığımız pek çok şeye yabancılaştığımızı fark etmeliyiz.
Tekrar ediyorum; Bilineni tekrar ederek bu travmadan kurtulamayız. Yeni bilgi, yaşam düzeni gerek bize...
İçimizden başlayarak çevremize, ülkeye yayılacak yeniden bir diriliş.
Bunu başaracağız, inanın.
Anarşistçe, fitneyle insanımızı kışkırtanlara, yalana inanıp paylaşanlara itibar etmeden…
Daha fazla birbirimize sarılıp, yaralarımızı saracağız.
İyi olacağız, daha iyi…
Yorum Yazın
Facebook Yorum